تا که بودیم نبودیم کشت ما را غم بی همنفسی

حال که رفتیم همه یار شدند خفته ایم همه بیدار شدند

بودیم کسی باور نمی داشت که هستیم

باشد که نباشیم بدانند که بودیم

قدر آیینه بدانیم تا چو هست

نه در آن روز که افتاد و شکست

 کاشکي مانيتورت بودم هميشه رخ به رخت بودم ...
کاشکي که کيبوردت بودم هميشه زير انگشتات بودم ...
کاشکي که هدفونت بودم هميشه در گوشت بودم ...
کاشکي که موست بودم هميشه تو مشتت بودم ...
کاشکي پسووردت بودم هميشه توي فکرت بودم ...

همیشه به یادتم. یادت هیچ وقت از یادم نمی ره    اینو یادت باشه

بیا لختی تأمل کن ، سرشک دیده زارم

چرا از من ربودی تو ، مجال دیدن معشوق و دلدارم

که امشب یار بیمارم به سر عزم سفر دارد

غم و اندوه جانکاه از زمین و عرش میبارد

چرا راه تماشا را گرفتی از من غمگین

تو ای ابر سیه برگرد نبار امشب غبار تو

بروی چهره معشوق من صد لکه اندازد

اگر یکبار دیگر من نبینم چهره او را

درخت غم به جانم ریشه میسازد

نگاری را که عمری در دلش بودم

همان معشوقهای را که ، دل زارم تمنا میکند هر دم

ز دستم میرود افسوس و دیگر برنمیگردد

خدایا بنگر این بی تابی دل را

بخود میپیچد و از هجر مینالد

و تو ای یار دیرینم ، بیا سیلاب اشکم را نگر ، غم را تماشا کن

مرا دریاب و از پیشم مرو دردم مداوا کن

که یک دل دارم و از هجر تو بیمار میگردد

خریداری نباشد این دل دیوانه من را

دلم چون کهنه کالایی در این بازار میگردد

مگر من بی وفا بودم که با من اینچنین کردی

چرا بگذاشتی چشمم بریزد اشک بیماری

چرا این عاشق درد آشنایت را ، دل آزار و غمین کردی .....

اینک که من از دنیا می روم بیست و پنج کشور جزء امپراتوری ایران است و در تمام این کشورها پول ایران رواج دارد و احترام ایرانیان در آن کشورها دارای احترام هستند و مردم کشورها نیز در ایران دارای احترام می باشند ..............